Aşk atına süvar olan âşıklar
Ölünceye kadar yorulmaz imiş
Hakkı can gözüyle gören sâdıklar
Bu fâni dünyaya sarılmaz imiş

Arifler mâlikin etmez teftişi
Cümlenin muradın veren ol kişi
Bir gerçeğe taktıranlar kirişi
Değme tokmak ile kırılmaz imiş

Kirâman kâtibi cümleyi yazan
Berhûdar olur mu doğrudan azan
Fırsat elde iken bir âmel kazan
Eli boş divâna varılmaz imiş

Bahçesini ser çeşmeden sulayan
Muhabbet meyvesi biter firavan
Ehl-i Beyt’ten çerağını uyaran
Kıyamete kadar kararmaz imiş

SIDKİ der yâr olma kavli yalana
Sakın emeğini verme talana
Ali evladına muhib olana
O divânda suâl sorulmaz imiş

*******

İçtim aşk meyini oldum divâne
Kınamayın dostlar yâr delisiyim
Yandı gönlüm yandı bir nevcivâne
Sönmez yüreğimde nâr delisiyim

Düştüm sahrâlara ağlamak kârım
Mecnun gibi ben Leyla’mı ararım
Kalmadı tahammül yoktur kararım
Başladım efgâna zâr delisiyim

Derdi olmayana derdim açmazam
Câhil meydanında gevher saçmazam
Öldürseler bir telinden geçmezem
Nâmus ile gâyet âr delisiyim

Düştüm bir goncanın intizârına
Bülbül gibi arzum dost gülzârına
Hak’tan destur aldım aşk pazarına
Üstaz meydânında kâr delisiyim

SIDKİ der eyledim bu yolda ikrâr
Her can nedir bilmez bendeki esrâr
Gönül vazmı geçer etseler berdâr
Şimdi Mansur gibi dâr delisiyim